Pittwater

Carreel Bay / Pittwater / Australia / zondag 24 februari

Coal and Candle Bay, Twilight Inlet, Cotton Tree bay , prachtige namen voor de niet minder mooie plaatsjes waar wij de laatste vijf dagen doorgebracht hebben . Amper vier uur varen van Sydney , voorbij Pittwater, Cowan Water op en plots wordt het stil. Onze eerste stop aan Cottage Point was veelbelovend, een houten staketsel met daarop een jachtwerf, annex fish n’chips-keet, ijskreemkot, vismateriaalwinkel, en kruidenier . En met een houten veranda/terras rondomrond, niets veranderd sinds vijftig jaar geleden . We waanden ons zo weer in NZ . Want dat missen we nu al weer redelijk erg als we daar eerlijk in zijn . Het decor van Cowan water mag er zijn, smalle geulen water die kronkelen tussen steile zandsteenrotswanden begroeid met (uiteraard) eucalyptusbomen . En in elk half baaitje liggen publieke moorings (ankerboeien) dus dit is echt wel cruisen voor de luiaards . Dit water ligt allemaal in het Ku-Ring-Gai Chase National Park , juist ten noorden van Sydney . Met soms een beetje klauteren vonden we wel elke dag een wandeling door de bush . De eerste keer was even schrikken want er lagen af en toe draken (hagedissen natuurlijk) van meer dan anderhalve meter over het pad . Riet en Toon zagen zelf een slang . Die beesten kruipen natuurlijk wel snel weg als je nadert maar echt appetijtelijk zien ze er niet uit . Wat een verschil met de rest van de Pacific waar het gevaarlijkste dier dat we tegenkwamen een mug was , de haaien even terzijde gelaten . Maar in het water is het hier niet echt beter , af en toe voeren we door wolken kwallen , meer kwal dan water . En er zouden hier ook gevaarlijke haaien zitten . Lang leve Ozzie ! Maar los daarvan hebben we ongelooflijk genoten van de stilte en de prachtige rotsformaties rond onze ‘anker’plaatsen . Tot eergisterenavond , want dan is het beginnen gieten tot deze ochtend eigenlijk . Overal spoten van tussen de rotsen heuse watervallen tevoorschijn en kletterde het water overal rondom ons . Die dag heb ik dus maar een wandelingetje per kayak gedaan . Bizar kayakken op water waar je zover je kan kijken elke halve meter een kwal van dertig centimeter diameter ziet kwabbelen. Eventjes vooral niet denken aan omslaan . Gelukkig kruipen de kwallen dicht op elkaar en honderd meter verder zie er minder . Maar zalig peddelen in de regenvlagen als je de slierten regen tegen de rotshellingen ziet hangen , en als het lijkt alsof je op spuitwater drijft door het water dat door de regendruppels op-petst zoadat het lijkt alsof het bruist. Vanmorgen is het dus gestopt met regenen en zijn we naar Pittwater gevaren . Een ontgoocheling : we zijn duidelijk weer in de suburbs van Sydney beland, duizenden boten , duizenden huizen langs het water elk met hun steigertje . Maar eigenlijk veel te druk naar onze zin . Morgen dus terug naar Sydney zelf , we moeten inpakken en de rest . .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s